Montañita en de galapagos eilanden
13 Februari 2013 | Ecuador, San Cristóbal
Ik loop een beetje achter dus ik zal jullie even bijpraten van 2 weken.
Vorige week was ik in montanita. Dit is het surfersparadijs van Ecuador.
De sfeer was er heel goed. Het was een stadje vol met surfers, rastas, raggae, marihuana, feesten, leuke mensen en heel veel straathonden.
We gingen met de hele groep die ik de eerste week in Quito op de school heb leren kennen. Ook waren er al een paar bekende in montanita dus we waren met een grote, gezellige groep.
In de cabañas waar wij sliepen waren nog veel meer mensen. Er was een binnenplein met een keuken, banken, tafels, een bar en een zwembad met daaromheen de slaapkamers.
Ik sliep samen met Diede en een duits meisje op de kamer.
Toen we aankwamen was ik ziek en het regende hard waardoor de stad stonk naar riool dus de eerste avond was niet zo speciaal.
De volgende dag stonden we vroeg op want we moesten een Spaanse test maken op school. Ik werd ingedeeld in niveau A2 (c2 is het beste) en kwam samen met Roos, Annerieke en 3 anderen in een klasje.
Ik had steeds les van 10 tot 12. Dan hadden we een uur om te lunchen, meestal bij een kraampje waar je super lekkere tosti´s en verse fruitsalades kreeg. In montanita had je geen supermarkt alleen maar hele kleine mini winkeltjes die heel duur waren dus uiteten was meestal de beste optie.
Van 1 tot 3 had ik surfles en dan weer Spaans tot 5. We hadden dus een druk programma!
Die eerste dag heb ik nog een proefles salsa gedaan, waarbij de meisjes ook als jongens moesten dansen (echt een ramp) en daarna hadden we een welkomsdiner met alle nieuwe mensen op de school.
Het surfen was echt super leuk! iedere dag ging het wel iets beter en bleef ik langer op het bord staan. Wel kreeg je er echt super erge spierpijn van. Ik had niet verwacht dat het zo zwaar zou zijn maar dat kan ook komen omdat de stroming heel sterk was daar.
Door die stroming zijn er drie mensen verdrinken op het zelfde strand waar wij surfte die week. De laatste dag ben ik daarom niet meer gegaan. Toen was de zee nog wilder. Die ochtend was er weer iemand verdronken en Diede had ook nog eens een plank tegen haar hoofd gekregen waardoor ze naar het ziekenhuis moest dus toen had ik echt even geen zin meer!
Meestal gingen we met een grote groep eten, De laatste dag hadden we een grote bbq met iedereen van in ons huis en derna weer met zn alle op stap.
Er was een lange straat met allemaal kraampjes waar je veel verschillende cocktails kon kopen voor weinig geld. De eerste paar dagen kon ik niks drinken door medicijnen dus heb ik het op de alcoholloze sapjes gedaan, die waren ook heel lekker!
Rondom de cocktailstraat had je allemaal clubs waar je tot vroeg in de morgen door kon feesten.
Toen we net goed op gang begonnen te komen moesten we helaas alweer weg want zondag zou ons vliegtuig naar de Galapagos al vertrekken.
Ik wil best nog wel eens terug naar montanita!
Zaterdag moest ik helaas afscheid nemen van veel mensen waar ik deze maand mee samen ben geweest:(
Gelukkig gingen Diede en Annerieke wel tegelijk met mij mee naar de galapagos dus ik hoefde niet alleen.
Het was de eerste dag die niet door de organisatie was georganiseerd en dus moesten we alles zelf regelen.
Met Diede nam ik de bus naar Guayaquil, de stad met de meeste inwoners van Ecuador. Hier moesten we een hostel gaan zoeken maar we wisten niet zo goed waar we moesten beginnen met zoeken. Gelukkig kwamen 2 Ecuadorianen ons helpen en we vonden een hostel voor 7$. Alvast een voorproefje voor de laatste maand waarin we alles zelf moeten regelen maar ik vond het wel leuk om te doen:)
Op het vliegveld heb ik nog een onderwatercamera gekocht omdat mijn andere kapot was gegaan. Nu een week later is ook deze camera weer kapot:s hij bleek toch niet zo goed tegen water te kunnen.. daar baal ik echt van want er zijn hier zo veel mooie dingen waar ik fotos van wil maken.
Meteen als je hier in de buurt van het strand komt zie je overal zeehonden, vogels en krabben, heel bijzonder.
De zeehonden zitten overal op of onder en zijn niet bang voor mensen zolang je niet te dicht in de buurt komt. Wel stinken ze echt heel erg :P!
Wij slapen in een studentenhuis met een woonkamer op het dak waar je heel mooi uitzicht hebt over de zee.
Maandag begon ik met vrijwilligerswerk in de nursery. Dit is een soort dagopvang voor de kinderen hier. Ik werk met de kindjes van 0-2jaar. Deze zijn allemaal super lief en schattig.
Ik speel met de kinderen en help de begeleiding met het wassen voor ze naar bed gaan en het eten geven. Tijdens het eten is het echt een chaos. Alle kinderen (zo`n 70) gaan tegelijk naar de eetzaal. Ze krijgen best veel te eten per dag maar omdat er niet zo veel begeleiding is hebben ze niet zo veel geduld met de kinderen en wordt het er soms echt in gepropt. Ik geef ze liever wat rustiger te eten. Soms vallen de kinderen ook in slaap tijdens het eten en dan worden ze gewoon even onder het water gehouden om ze wakker te houden. Ook kennen ze niet zo veel hygiene, eten wat op de grond valt wordt weer op gegeten. In die zin lijkt het dus niet op een kinderdagverblijf als in Nederland maar het vrijwilligers project is niet wat ik ervan verwacht had. De kinderen komen niet van hele arme families en het lijkt niet alsof ze speciale problemen hebben thuis zoals mij van tevoren werd verteld. Ze hebben er veel speelgoed en spullen. Ook zijn we met heel veel vrijwilligers aan het werk hier. Ik voel me vooral nuttig tijdens het eten en het wassen en dat is maar een klein gedeelte van de dag. Om 1 uur gaan de kinderen slapen en dan zit mijn werk erop. Het is in elk geval wel heel vermoeiend zo n dagje!!
Na het werk even rusten en dan zoeken we meestal een mooi strandje of gaan we het eiland bekijken. We hebben hier snorkels gekocht en de eerste dag dat we gingen snorkelen vonden we al meteen grote zeeschildpadden, een rog en super mooie vissen.
Donderdag hebben we samen met onze buurjongens een uitstapje gemaakt. We gingen eerst kijken bij een groot mooi meer. Daarna gingen we naar een opvang centrum voor schildpadden, hier hadden ze hele grote oude maar ook baby schildpadden. Toen kwamen we bij een super mooi strad met poeder zand waar we de rest van de dag gezeten hebben en naar de mooie zonsondergang hebben gekeken. S avonds gingen we uit eten. Ik heb cerviche gegeten, dat is een typisch gerecht van hier, echt super lekker. Vis met uien en wat groenten met heel veel limoen erover. Het lijkt een beetje op een vissoep maar je mag het hier geen soep noemen dan krijg je ruzie:P
Vrijdag was er hier een feest voor het zoveel jarige bestaan van het eiland. Een vriend van onze huisgenoot was speciaal gekomen om daar op te treden dus gingen we hem even aanmoedigen. Toen we er aan kwamen was er een of andere miss verkiezing bezig. Dat was wel grappig om te zien, ze waren echt heel overdreven. Na het optreden zijn we een avondje gaan karaoke.
Zaterdag hadden we een trip geboekt met een organistatie om te gaan snorkelen. Met de boot gingen we naar een ander stuk van het eiland waar het water heel helder was. Hier begonnen we met snorkelen. We hebben hier allerlei soorte mooie gekleurde en soms grote vissen gezien Ook zagen we zeehonden en een leguaan in het water. Daarna gingen we door met de boot naar een hele grote rots in het water. In de rots zit een tunnel en we werden er al op voorbereid dat we in die tunnel waarschijnlijk wel haaien zouden zien. De stroming was hier wat sterker.
Als je door de bril keek kon je echt zo diep naar beneden kijken, dit was bestwel eng. Er waren mensen die zelfs last kregen van een soort hoogtevrees. Het was er 60 tot 100 meter diep. Iedereen had de hele tijd elkaars handjes vast omdat het best wel spannend was. Het duurde niet lang voordat ik de eerste haai zag. Ik was wel bang en trok perongeluk de bril van die naast mij van zijn hoofd :P oeps.
Daarna zag ik er nog veel meer, ik begon het leuk te vinden om ze te zien en wou er steeds meer zien. Een haai was best wel dichtbij ons op dezelfde hoogte als wat wij zwommen op zo n 5 meter afstand. Voor de rest ook veel vissen zeehonden en zeeschildpadden gezien. En er waren een heleboel kleine kwallen sliertjen, die dingen doen echt pijn!
Toen we uit het water kwamen was het aan het regenen. We moesten op de boot wachten tot de duikers klaar waren met duiken. Toen begonnen er allemaal rots stukjes van de rots te vallen, blij dat ik toen uit het water was!
Het heeft de rest van de dag geregend. Eigenlijk zouden we nog naar een strand gaan maar dat had geen zin. We gingen met zen alle in een klein hokje zitten waar het een beetje droog en warm was, dat had ook wel iets grappigs.
Zondag kwamen nog drie mensen waarmee we in montañita waren in ons huis. We zijn met hun naar het strand gegaan en savonds zijn we gezellig alleen met de meisjes gaan eten.
Hier zijn op dit moment iedere avond feestjes omdat er 17 februari verkiezingen zijn, daar zijn we ook een paar avonden naar toe gegaan. Ook lopen ze continu met stoeten door de straat om mensen voor hun partij te werven.. een beetje irritant is dat want ze draaien de hele tijd dezelfde muziek.
Gister zou er iets voor carnaval zijn maar als je maastricht gewend bent viel dat echt reuze tegen. Ik mis het wel hoor de carnaval thuis:)
Hier was er een beetje muziek aan het strand en de kinderen maakte elkaar vies met spuitbussen en verf. Omdat het wat tegen viel gingen we weer terug naar huis en daar hebben we ons eigen eieren, spuitbussen gevecht gehouden. Toen wilde we ons douche maar deed het water in ons huis het niet. Het begon weer te regenen dus hebben we ons lekker allemaal in de regen gedouched haha.
S avonds hadden we opeens allemaal mensen op bezoek in ons huis. Geen idee waar ze allemaal opeens vandaan kwamen maar ze waren allemaal gezellig bij ons aan het feesten.
Vandaag zijn we weer naar het witte poederzand strand gegaan. Onze bedoeling was om daarna strug te lopen naar huis (25 km) zodat we ook een wandeling konden maken. Maar tijdens het wandelen kwam er een taxi langs en konden we de verleiding toch niet weerstaan om mee te reizen in de kofferbak.
Ik weet niet zeker of ik deze week nog vrijwilligerswerk kan doen omdat ze deze week ook hier vakantie hebben. Misschien dus ook een weekje vakantie voor mij.
Ik hoop dat jullie allemaal een leuke carnaval hebben gehad!
heel veel kusjes vanuit de Galapagos
-
13 Februari 2013 - 18:59
Simone Charlier:
lieve Merel,
Ik ben blij dat ik je mooi verhaal weer heb mogen lezen en dat je leuke mensen om je heen hebt.
Dikke kus van opa en oma -
13 Februari 2013 - 19:06
Nathalie Charlier:
Mereltje,
Ook ik heb met veel plezier je nieuwe avonturen gelezen, ik ben bij oma en heb hier toegang tot een computer.
Thuis volg ik je door de berichten van papa en Nina te horen.
Je zit diep in mijn hart en geest en ik weet dat alles goed met je gaat.
Ik wens je een mooie tijd op de highlands, ik denk dat dit een grotere uitdaging voor je word!
kus en knuffel van mama -
19 Februari 2013 - 08:18
Mir:
Nou Merel, heb net weer je verslag gelezen van 2 weken bijmekaar.Geweldig weer om te lezen wat je allemaal meemaakt en ervaart.Het idee dat je een krokodil tegen kwam, was ik bijna aan gewend, maar dat je met haaien zwom was ff schrikken. Geen wonder dat je je buurman zijn bril van zijn kop roste haha.Jammer van je camera, maar zult best nog prachtige fotos gaan maken.Nog heel veel plezier de komende tijd en ik blijf je volgen. XX Mir -
19 Februari 2013 - 17:00
:
Hahahaha. Ja dat was even schrikken ja die eerste haai! gelukkig dat de camera die als eerste kapot ging het nu wel weer doet dus er komen nog wel fotos! Leuk dat jullie me iedere keer volgen.
Kusjes
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley