surviving the death road but not the taxi.

Hola amigos!

Dit gaat weer een lekker lang verslagje worden want heb alweer zoo veel gedaan sinds mijn laatste blog.

Vorige week zondag toen we nog Copacabana waren zijn we de eilanden in het meer gaan bezoeken. Als eerste gingen we naar Isla del Sol, hier deden we een tour langs de ruines. Het verhaal gaat dat de eerste Inca´s op dit eiland ontstaan zijn. Het was mooi om de ruines te bekijken maar het uitzicht was nog veel mooier!! Dit eiland was echt de moeite waard, helaas was het tweede eiland wat we bezochten wat minder. Dat waren de Islas flotantes. Drijvende eilanden, dat leek ons heel leuk. Toen we daar aan kwamen was het een soort drijvend restaurant. Speciaal gebouwd voor de toeristen denk ik. Gelukkig bleven we er niet zo lang.

De volgende dag namen we de bus naar La Paz, de hoogste stad ter wereld. Gelukkig waren we na wat dagjes slap ejln hoofdpijn in copacabana een beetje gewend aan de hoogte!

La Paz is echt een leuke stad. Dit had ik niet echt verwacht omdat alle andere grote steden die ik hier bezocht had niet zo gezellig waren. We zijn hier dus een paar daagjes blijven hangen om de sfeer van de stad te proeven en te shoppen bij de velen marktkraampjes die overal waren. We wisten dat het goedkoper zou zijn in Bolivia dus daar hadden we ons tot dan mee ingehouden.

Ook zijn we een keer naar de bios geweest. We hoefden maar voor een film te betalen en konden dan bij de volgende film gewoon blijven zitten.

La Paz zat vol met mannetjes met bivakmutsen, dat was soms best wel angstaanjagend. Dit waren allemaal schoenen poetsers. Ik weet niet of ze deze mutsen op hadden omdat ze zich schaamde of omdat het giftig was. Maar je zag wel echt goed het verschil tussen rijk en arm wanneer ze de schoenen poetsen van rijke zaken mannen.

Dinsdag waren we zo druk met souveniertjes kopen dat we bijna te laat waren voor de nachtbus naar Uyuni. Toen we zagen hoelaat het was snel een taxi proberen aan te houden maar dat ging nog niet zo makkelijk. Uiteindelijk waren we precies op tijd bij het busstation, toen kwamen we erachter dat we helemaal niks hadden om te eten in de bus. Een jongen die bij ons in de bus zat zei dat hij de bus wel zou tegen houden en aangezien alles hier toch altijd te laat vertrekt gingen we nog even koekjes en water halen. Toen we terug kwamen was de bus weg.. we zagen hem wel nog rijden dus wij erachteraan gerend en uiteindelijk toch nog in kunnen stappen, gelukkig.
Het laatste deel van de busrit was alsof je op een trilplaat stond, zo hard trilde de bus.

Woensdag kwamen we aan in Uyuni. Dit is een super grote zoutwoestijn. We hadden een tour geboekt, deze ging eerst langs allemaal toeristiche atractisch voordat we daadwerkelijk de woestijn in gingen dat was wel jammer. Maar toen we daar eenmaal waren was het super mooi.
Door gezichtbedrog leek het alsof de bergen in de verte zweefde. Met de jeep reden we naar allemaal plaatsen om te bekijken en om foto´s te maken.
Het stadje zelf was ook gezellig met veel backpackers.

Vrijdag vertrokken we vanuit La Paz met het vliegtuig naar Rurrenabaque, de pampas. Ik was al eens in de jungle geweest in Ecuador, dit was me zo goed bevallen dat ik nog eens wou gaan.

Eigenlijk was onze bedoeling eerst om met de bus te gaan, vanwegen budget omstandigheden. Maar hier verloren we zoveel tijd mee dat we besloten met het vliegtuig heen te gaan en met de bus terug. Het was maar 40 minuutjes vliegen met een klein mini vliegtuigje.

Eenmaal geland zaten we tussen de frisse natuur en was het weer lekker warm!
Op het vliegveld werden we opgehaald door een jeep waar de rest van de groep al in zat. 5 Israelischers, 1 schotse en een Nederlander.
Hier in Bolivia zijn zo veel mensen uit Israel. Nadat ze hun tijd in het leger erop hebben zitten gaan ze allemaal reizen. Teksten staan hier vaak in het Spaans en in het Hebreeuws geschreven en heel veel bolivianen spreken vloeiend Hebreeuws, zo raar.
We hadden van te voren veel slechten verhalen gehoord van gidsen op andere plaatsen maar we hadden zelf nog niet echt goed contact gehad. We hebben veel met hun gepraat over de situatiue in hun land. We hadden echt een gezellig groepje. Wel merk je met sommige dat er een groot cultuur verschil is!

Met dat jeepje reden we dus 4 uur over een hobbelweg en toen gingen we verder in een gemotoriseerde kano. De pampas is toch wel anders dan de jungle waar ik eerst in was. De bomen zijn minder hoog, het is wat meer open. Qua natuur vond ik het iets minder mooi, maar qua de dieren die er waren was het des de leuker! Meteen na de eerste bocht in de boot zagen we pink dolphins. Hier zijn we in de jungle in Ecuador super lang op zoek naar geweest maar niet gevonden.

Een stukje verder zagen we eerst grote apen en daarna een heleboel kleine mini aapjes die heel nieuwschierig waren. We stopte en ze sprongen op de boot en waren overal. We gaven ze een paar bananen, dan kwamen ze zelfs bij je op schoot zitten of in je nek. Ze waren zo schattig! ik had er wel eentje mee willen nemen!

Daarna gingen we naar onze lodge. Deze stond boven het water op palen en de hutjes waren weer verbonden met allemaal kleine bruggetjes.
Ieder lodge had zijn eigen huisdier; een krokodil, of meerdere..
Die wat bij onze lodge zat was echt heel groot! Onze gids was echt een durfal en ging ze aaien en met vlees lokken naar boven. Hij wilde ons laten zien dat ze niks deden en spoorde ons aan om ze ook te aaien. Dit was zo eng maar wel leuk dat ik het uiteindelijk toch gedaan heb!

Die avond gingen we op krokodillen jacht. Maar ik had er die dag al zo veel gezien dat ik dacht dat het niet meer heel speciaal zou zijn. Maar dat was het wel want we vonden een baby krokodilletje die ik vast heb gehouden!

De volgende dag gingen we slangen zoeken. Die hebben we niet gevonden maar dat vond ik niet zo erg. Wel zagen we andere dieren zoals de grootste van de rattenfamilie. Op die plaats waar we zochten naar slangen was 3 dagen geleden een gids aangevallen door een krokodil, dat was niet echt een heel gerustellende gedachten:P

S middags gingen we naar een meer waar we dolfijnen zagen, hier hebben wij ook gezwommen.

Savonds werd er meestal wat muziek gemaakt of gingen we relaxen in de hangmatten.

Een avond heb ik een lang gesprek met de gids gehad over zijn leven. Hij komt echt uit een stam midden in het oerwoud van 9 families. Maar omdat hij deze stam had verlaten kon hij nu niet meer terug gaan en hij miste zijn familie heel erg. Dat maakt het allemaal wel een stuk echter. Het gedeelte waar wij nu waren was allemaal nog redelijk toeristisch maar er zijn dus ook nog echte stammen die daar leven.

De laatste nacht had ik een droom die zo echt leek. Misschien iets typisch voor in de jungle want in de andere jungle had ik ook al zo n droom en normaal heb ik dat nooit op die manier. Ik droomde dat ik in bed lag en een krokodil me probeerde te bijten. De krokodillen zwommen in het echt ook letterlijk onder ons bed, dus zo gek was die gedachten ook niet. Blijkbaar heb ik toen dus super hard liggen gillen en om me heen geslagen. Diede sliep met mij in een bed en die schrok zich kapot natuurlijk, ik schrok ook wel een beetje van mezelf. Toen ik mijn ogen open deed was de gids al in onze kamer, hij was echt super snel. Hij zei dat dat normaal was en blijkbaar gebeurd dat iedere nacht wel.

De laatste dag gingen we piranhas vissen alleen lukte het niet:P
Daarna gingen we die hele route met boot en jeep weer terug naar het stadje. Dit bleek nog best een groot stadje te zijn. Samen met de mensen van ons groepje zochten we een hostel en we hebben daar echt super lekker kunnen eten. Daarna gingen we wat drinken in een Israelische bar natuurlijk, het leek wel alsof ik daar op vakantie was:P
En we eindigde in een karaoke bar, dit was echt heel leuk. Iedereen heeft gezongen.

Maandag ochtend was het zo ver, de busrit terug waarvan iedereen ons gewaarschuwd had dat het zo verschrikkelijk was. Ze hadden ons verteld dat het oncomfortabel zou zijn, maar dat het ook gevaarlijk was wisten we van te voren niet.
We reden met de bus over de Death Road. De naam zegt genoeg...de meest gevaarlijke route ter wereld
Het was een onverharde weg, modderig en slipperig. en dan te bedenken dat er meteen naast de weg een afgrond was die soms wel heel erg diep was!!
Ik heb soms echt mijn adem ingehouden en zitten stressen.
28 uur hebben we uiteindelijk in de bus gezeten.. maar door die adrenaline leek het gelukkig wel niet zo lang.

Het had wel iets, We waren de enige twee touristen in een krakkemikkel busje over een enge weg tussen de boesh boesh. Soms moesten we lang wachten voordat we door konden rijden omdat het ook nog een twee richtingen weg was. En we hebben zelfs ergens een uur moeten wachten zodat ze de weg konden repareren. Je maakt wat mee:p

Gelukkig hadden we mooi uitzicht en achter ons zaten twee straatartiesten. Die nog allerlei sieraden voor ons hebben gemaakt en ons hebben geleerd hoe je dat moest doen.
dus we hebben ons niet hoeven vervelen.

In La Paz aangekomen hebben we toen nog de laatste spulletjes gekocht en bekeken en de volgende dag vertrokken we weer richting cusco. Zo veel bussen:p

Weer 12 uur in de bus gezeten en toen voelde ik me niet zo goed. Zo snel mogelijk een taxi genomen naar ons hostel. Daar aangekomen waren er super veel auto s aan het toeteren achter onze taxi, we was dus al wat druk. Omdat ik me niet goed voelde wilde ik ook zo snel mogelijk uitstappen. Toen kwam ik uitgestapt was zag ik dat ik mijn rugzak niet bij me had. Toen ik me omdraaien was de taxi al weg omdat ie zo veel haast had. Ik er zo snel mogelijk achteraan gerend maar ik kon hem niet meer bij houden...

Echt super stom. Mijn camera met al mijn foto s zaten erin!! En nog wat andere spullen maar mijn fotos vind ik het ergst!!
De volgende dag hele tijd bij de politie geweest. Die namen de zaak wel erg serieus. In het kamertje liepen heel wat politiemannetjes rond die zich er allemaal mee gingen bemoeien:p wel fijn dat we zo goed geholpen werden. Terwijl ik een uitgebreid verslag deed ging diede zelfs met 4 politie mannen in een busje op zoek naar de taxi.

Het taxi bureau was dicht maar ik hoop heel erg dat ik mijn tas op een of andere manier nog terug krijg.

We zitten wel in een heel leuk hostel! Loki hostel, met een bar en veel dingen te doen. Alleen maar jonge mensen en continu drukte. We slapen met zn 13e op een kamer.

Vanavond gaan we het nachtleven van cusco eens bekijken. Dat blijkt heel goed te zijn!

Het aftellen begint hier wel al helaas. Ik wil hier nog niet weg maar ik ben wel heel blij iedereen weer te zien!

Tot snel allemaal! Xxxx